كنند ، لختى بر آتش نيز افكنند ومعتقد ايشان آن است كه حيات ، تابع نار است . پس توجّه تام به جانب متبوع « 1 » وضبط وتحريك أو مفيد مزيد حيات بود وبه تسخير أو قواى ناري مسخّر گردد . وايشان به قِدم أصول عناصر وأفلاك قايل‌اند وتسخير جنّ « 2 » وشياطين را « 3 » به وسيلهء اين افعال ، طالب « أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ » . « 4 » نظم مشو محبوس أركان وطبايع * برون آي ونظر كن در صنايع وجمعى ديگر كه سفليّات را معلول علوّيات مىدانند وأحوالي كه در اين عالم عناصر واقع است ، اتفاقاً با « 5 » أوضاع سماوي ، جمله را از اثر آن أوضاع مىشناسند ، أفلاك وكواكب را پرستند وتولّى به أنوار آنها نمايند وهمه را به قدم معتقد باشند وعدمشان را به لزوم خلأ ، منع كنند وآتش شوق ترصّد أوضاع ، پيوسته در دل افروخته‌اند وديده از ملاحظهء غير ظاهر دوخته ؛ « يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ » « 6 » وافعال بعضي از اينها در عبادت آن است كه از حين طلوع بعضي كواكب تا غروب آن ، « 7 » نظر از نور أو دور نسازند وادعيه « 8 » خوانند وطلب حاجات كنند وفوايد يابند . وبعضي ديگر چون مبدأ آثار كليهء عظيمه ، هشتاد وچهار دور را دانند كه از صاحبيّت هر يك از كواكب سبعه مر دوازده برج را لازم آمده ، بنا بر اين هشتاد وچهار صورت سازند مناسب طبع كواكب وصور بروج ، به وجهي كه خود تعيين آن معنى نموده‌اند . چنان‌كه به جهت دور أول كه حمل وزحل است وأو را أعظم ادوار اعتبار كرده‌اند ، قوچى سازند از سرب ؛ چه صورت حمَل ، قوچ بود وسرب به زحل

--> ( 1 ) . ف : مبتدع . ( 2 ) . م : حسن . ( 3 ) . ف : - را . ( 4 ) . سورهء بقره ، آيهء 39 ، 217 ، 257 ؛ سورهء آل عمران ، آيهء 116 ؛ سورهء أعراف ، آيهء 36 ؛ سورهء يونس ، آيهء 27 ؛ سورهء رعد ، آيهء 5 ، سورهء مجادله ، آيهء 17 . ( 5 ) . ف : به . ( 6 ) . سورهء روم ، آيهء 7 . ( 7 ) . م ، ف : آن غروب . متن ، تصحيح قياسي است . ( 8 ) . ف : وأوراد .